browser icon
You are using an insecure version of your web browser. Please update your browser!
Using an outdated browser makes your computer unsafe. For a safer, faster, more enjoyable user experience, please update your browser today or try a newer browser.

ΜΙΑ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΠΑΡΟΝ

Posted by on 25 Φεβρουαρίου 2016

Το «Τετράδιο Βιογραφίας», μια μυθιστορηματική βιογραφία ανθρώπου που κυνηγημένος από την υλική και πνευματική πενία του τόπου του, πήρε τους δρόμους της αποδημίας προκειμένου να καταπολεμήσει την υλική ανεπάρκεια και να οικοδομήσει την πνευματική του επάρκεια, ώστε να καταστεί χρήσιμος στην γενέτειρα, στο γένος του, δεν του επιτρέπεται να μείνει σιωπηλό μπροστά στο φαινόμενο, το οποίο ανέκυψε από τον ξεριζωμό ενός λαού.

Τόσο η απάνθρωπες μέθοδοι εν ονόματι μιας θρησκείας, όσο και η αδιαφορία για τη μοίρα των ανθρώπων που έντρομοι από την απειλή, εγκαταλείποντας σπίτι και πατρίδα ξεχύθηκαν απελπισμένοι στους δρόμους του κόσμου, σημαδεύουν μια σκοτεινή στιγμή, μια βαριά κηλίδα στη ιστορία των ημερών μας.

Τα 70 χρόνια που πέρασαν από τη τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, φαίνεται πως ήταν αρκετά για τη λήθη των τραγικών συνεπειών του κι ας καμωνόμαστε με τελετές και επετείους πως θυμόμαστε, δεν ξεχνούμε και δεν θα επαναλάβουμε. Και ξεχάσαμε και δυστυχώς είμαστε έτοιμοι να επαναλάβουμε πρακτικές που ιστορικά έχουν καταδικαστεί.

Όταν οι εκάστοτε Μεγάλες Δυνάμεις αρνούνται, εξ αιτίας των συμφερόντων τους, να τερματίσουν μια ενελέητη σφαγή, όταν οι «πεπολιτισμένοι» λαοί υψώνουν φράχτες και κιγκλιδώματα στην αγωνία και τη δυστυχία των ανθρώπων, τότε τι είναι εκείνο που θυμόμαστε και δεν θα επαναλάβουμε; Τους κλιβάνους αερίων που αντικαταστάθηκαν από τις λάμες και την φρικαλεότητα των ISIS ή τα συρματοπλέγματα και τους μεταλλικούς φράχτες που διαδέχθηκαν το μετά δόξης και τιμής γκρεμισμένο τείχος του Βερολίνου;

Μια παράνοια μαστίζει ολόκληρη την υφήλιο και το χειρότερο τον ιστορικό πυρήνα του Δυτικού Πολιτισμού που είναι η Ευρωπαϊκή ήπειρος, η οποία απ’ ό,τι φαίνεται κατοικείται από απαραδειγμάτιστους λαούς, έτοιμους ανά πάσα στιγμή να εκδηλώσουν τα ιστορικά αντανακλαστικά τους και να επαναλάβουν τα ολέθρια σφάλματά τους.

Μέσα στο ομιχλώδες αυτό το τοπίο, «περίτρομο ποντίκι» ο άνθρωπος, ανίσχυρος να ορίσει την τύχη του, παραδέρνει απελπισμένος αναζητώντας μια διέξοδο. Όμως έξοδος δεν υπάρχει, παρά μόνο μια αέναη περιδίνηση που ολοένα και περισσότερο τον βυθίζει στην άβυσσο.

Αφήστε μια απάντηση